出典:Wiktionary
From cōniciō (“bring together, connect; prophesy; conclude”), from con- (“with”) + iaciō (“throw, hurl”).
coniector m (genitive coniectōris); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | coniector | coniectōrēs |
| Genitive | coniectōris | coniectōrum |
| Dative | coniectōrī | coniectōribus |
| Accusative | coniectōrem | coniectōrēs |
| Ablative | coniectōre | coniectōribus |
| Vocative | coniector | coniectōrēs |