出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2015/12/31 04:52 UTC 版)
dēsiliō (present infinitive dēsilīre, perfect active dēsiluī, supine dēsultum); fourth conjugation
| Conjugation of desilio (fourth conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | dēsiliō | dēsilīs | dēsilit | dēsilīmus | dēsilītis | dēsiliunt |
| imperfect | dēsiliēbam | dēsiliēbās | dēsiliēbat | dēsiliēbāmus | dēsiliēbātis | dēsiliēbant | |
| future | dēsiliam | dēsiliēs | dēsiliet | dēsiliēmus | dēsiliētis | dēsilient | |
| perfect | dēsiluī | dēsiluistī | dēsiluit | dēsiluimus | dēsiluistis | dēsiluērunt, dēsiluēre | |
| pluperfect | dēsilueram | dēsiluerās | dēsiluerat | dēsiluerāmus | dēsiluerātis | dēsiluerant | |
| future perfect | dēsiluerō | dēsilueris | dēsiluerit | dēsiluerimus | dēsilueritis | dēsiluerint | |
| passive | present | dēsilior | dēsilīris, dēsilīre | dēsilītur | dēsilīmur | dēsilīminī | dēsiliuntur |
| imperfect | dēsiliēbar | dēsiliēbāris, dēsiliēbāre | dēsiliēbātur | dēsiliēbāmur | dēsiliēbāminī | dēsiliēbantur | |
| future | dēsiliar | dēsiliēris, dēsiliēre | dēsiliētur | dēsiliēmur | dēsiliēminī | dēsilientur | |
| perfect | dēsultus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | dēsultus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | dēsultus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | dēsiliam | dēsiliās | dēsiliat | dēsiliāmus | dēsiliātis | dēsiliant |
| imperfect | dēsilīrem | dēsilīrēs | dēsilīret | dēsilīrēmus | dēsilīrētis | dēsilīrent | |
| perfect | dēsiluerim | dēsiluerīs | dēsiluerit | dēsiluerīmus | dēsiluerītis | dēsiluerint | |
| pluperfect | dēsiluissem | dēsiluissēs | dēsiluisset | dēsiluissēmus | dēsiluissētis | dēsiluissent | |
| passive | present | dēsiliar | dēsiliāris, dēsiliāre | dēsiliātur | dēsiliāmur | dēsiliāminī | dēsiliantur |
| imperfect | dēsilīrer | dēsilīrēris, dēsilīrēre | dēsilīrētur | dēsilīrēmur | dēsilīrēminī | dēsilīrentur | |
| perfect | dēsultus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | dēsultus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | dēsilī | — | — | dēsilīte | — |
| future | — | dēsilītō | dēsilītō | — | dēsilītōte | dēsiliuntō | |
| passive | present | — | dēsilīre | — | — | dēsilīminī | — |
| future | — | dēsilītor | dēsilītor | — | — | dēsiliuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | dēsilīre | dēsiluisse | dēsultūrus esse | dēsilīrī | dēsultus esse | dēsultum īrī | |
| participles | dēsiliēns | — | dēsultūrus | — | dēsultus | dēsiliendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| dēsilīre | dēsiliendī | dēsiliendō | dēsiliendum | dēsultum | dēsultū | ||