出典:Wiktionary
From Ancient Greek ἐνδρομίς (endromís), from ἐν- (en-, “in-”) + δρόμος (drómos, “race, contest”).
endromis f (genitive endromidis); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | endromis | endromidēs |
| Genitive | endromidis | endromidum |
| Dative | endromidī | endromidibus |
| Accusative | endromidem | endromidēs |
| Ablative | endromide | endromidibus |
| Vocative | endromis | endromidēs |