出典:Wiktionary
From exterminō (“drive away, expel, destroy”) + -ium.
exterminium n (genitive exterminiī または exterminī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | exterminium | exterminia |
| Genitive | exterminiī exterminī1 |
exterminiōrum |
| Dative | exterminiō | exterminiīs |
| Accusative | exterminium | exterminia |
| Ablative | exterminiō | exterminiīs |
| Vocative | exterminium | exterminia |