出典:Wiktionary
From Middle English fin and Middle English stal; or, related to finare + stallum / stallus.
finstallum n (genitive finstallī); second declension (Medieval Latin)
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | finstallum | finstalla |
| Genitive | finstallī | finstallōrum |
| Dative | finstallō | finstallīs |
| Accusative | finstallum | finstalla |
| Ablative | finstallō | finstallīs |
| Vocative | finstallum | finstalla |