出典:Wiktionary
From fraudulentus (“deceitful, fraudulent”) + -ia, from fraus (“fraud, deceit”).
fraudulentia f (genitive fraudulentiae); first declension
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | fraudulentia | fraudulentiae |
| Genitive | fraudulentiae | fraudulentiārum |
| Dative | fraudulentiae | fraudulentiīs |
| Accusative | fraudulentiam | fraudulentiās |
| Ablative | fraudulentiā | fraudulentiīs |
| Vocative | fraudulentia | fraudulentiae |