出典:Wiktionary
From Ancient Greek Ἁδρούμητος (Hadroúmētos).
Second declension, with locative.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Hadrūmētum |
| genitive | Hadrūmētī |
| dative | Hadrūmētō |
| accusative | Hadrūmētum |
| ablative | Hadrūmētō |
| vocative | Hadrūmētum |
| locative | Hadrūmētī |
出典:Wikipedia