出典:Wiktionary
improbitās f (genitive improbitātis); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | improbitās | improbitātēs |
| Genitive | improbitātis | improbitātum |
| Dative | improbitātī | improbitātibus |
| Accusative | improbitātem | improbitātēs |
| Ablative | improbitāte | improbitātibus |
| Vocative | improbitās | improbitātēs |