出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/26 15:18 UTC 版)
From Latin interdictum.
interdictum (plural interdicta or interdictums)
interdictum n (genitive interdictī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | interdictum | interdicta |
| genitive | interdictī | interdictōrum |
| dative | interdictō | interdictīs |
| accusative | interdictum | interdicta |
| ablative | interdictō | interdictīs |
| vocative | interdictum | interdicta |