出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/15 15:49 UTC 版)
interminātus (feminine intermināta, neuter interminātum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | interminātus | intermināta | interminātum | interminātī | interminātae | intermināta | |
| genitive | interminātī | interminātae | interminātī | interminātōrum | interminātārum | interminātōrum | |
| dative | interminātō | interminātae | interminātō | interminātīs | |||
| accusative | interminātum | interminātam | interminātum | interminātōs | interminātās | intermināta | |
| ablative | interminātō | interminātā | interminātō | interminātīs | |||
| vocative | intermināte | intermināta | interminātum | interminātī | interminātae | intermināta | |