![]()
出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/05/15 20:26 UTC 版)
From Proto-Italic *juwenkos, from Proto-Indo-European *h₂yuHn̥ḱós, equivalent to iuvenis + -cus. De Vaan suggests that Latin -enc- instead of -inc- is explainable either as a Sabellicism or as as the result of analogical remodeling after iuvenis or iuventus.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | iuvencus | iuvenca | iuvencum | iuvencī | iuvencae | iuvenca | |
| genitive | iuvencī | iuvencae | iuvencī | iuvencōrum | iuvencārum | iuvencōrum | |
| dative | iuvencō | iuvencae | iuvencō | iuvencīs | |||
| accusative | iuvencum | iuvencam | iuvencum | iuvencōs | iuvencās | iuvenca | |
| ablative | iuvencō | iuvencā | iuvencō | iuvencīs | |||
| vocative | iuvence | iuvenca | iuvencum | iuvencī | iuvencae | iuvenca | |
iuvencus m (genitive iuvencī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | iuvencus | iuvencī |
| genitive | iuvencī | iuvencōrum |
| dative | iuvencō | iuvencīs |
| accusative | iuvencum | iuvencōs |
| ablative | iuvencō | iuvencīs |
| vocative | iuvence | iuvencī |