出典:Wiktionary
Ultimately from the Roman cognomen Longus[1].
Longidius m (genitive Longidiī); second declension
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Longidius |
| genitive | Longidiī |
| dative | Longidiō |
| accusative | Longidium |
| ablative | Longidiō |
| vocative | Longidie |