出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/02/18 02:27 UTC 版)
mānsuētārius m (genitive mānsuētāriī or mānsuētārī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mānsuētārius | mānsuētāriī |
| genitive | mānsuētāriī mānsuētārī |
mānsuētāriōrum |
| dative | mānsuētāriō | mānsuētāriīs |
| accusative | mānsuētārium | mānsuētāriōs |
| ablative | mānsuētāriō | mānsuētāriīs |
| vocative | mānsuētārie | mānsuētāriī |
Found in older Latin (until the Augustan Age).