出典:Wiktionary
From marceō (“to wither”) + -ulentus (“full of, abounding in”). The ending -ulentus is usually suffixed to nouns, but this postclassical formation appears to be in analogy with other such adjectives.
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | marculentus | marculenta | marculentum | marculentī | marculentae | marculenta | |
| Genitive | marculentī | marculentae | marculentī | marculentōrum | marculentārum | marculentōrum | |
| Dative | marculentō | marculentō | marculentīs | ||||
| Accusative | marculentum | marculentam | marculentum | marculentōs | marculentās | marculenta | |
| Ablative | marculentō | marculentā | marculentō | marculentīs | |||
| Vocative | marculente | marculenta | marculentum | marculentī | marculentae | marculenta | |