出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/01/29 22:44 UTC 版)
Perfect passive participle of moneō (“warn, remind”).
monitus (feminine monita, neuter monitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | monitus | monita | monitum | monitī | monitae | monita | |
| genitive | monitī | monitae | monitī | monitōrum | monitārum | monitōrum | |
| dative | monitō | monitae | monitō | monitīs | |||
| accusative | monitum | monitam | monitum | monitōs | monitās | monita | |
| ablative | monitō | monitā | monitō | monitīs | |||
| vocative | monite | monita | monitum | monitī | monitae | monita | |
monitus m (genitive monitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | monitus | monitūs |
| genitive | monitūs | monituum |
| dative | monituī | monitibus |
| accusative | monitum | monitūs |
| ablative | monitū | monitibus |
| vocative | monitus | monitūs |