出典:Wiktionary
Late Latin; hybrid compound of Ancient Greek μόνος (mónos, “alone, only”) + oculus (“eye”).
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | monoculus | monoculī |
| Genitive | monoculī | monoculōrum |
| Dative | monoculō | monoculīs |
| Accusative | monoculum | monoculōs |
| Ablative | monoculō | monoculīs |
| Vocative | monocule | monoculī |