出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2017/04/09 20:49 UTC 版)
A compound of the Ancient Greek μόνος (mónos) + κῠ́τος n (kútos).
monocytus m (genitive monocytī); second declension
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | monocytus | monocytī |
| genitive | monocytī | monocytōrum |
| dative | monocytō | monocytīs |
| accusative | monocytum | monocytōs |
| ablative | monocytō | monocytīs |
| vocative | monocyte | monocytī |