出典:Wiktionary
Borrowing from Ancient Greek μύστρον (mústron).
mystrum n (genitive mystrī); second declension
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | mystrum | mystra |
| genitive | mystrī | mystrōrum |
| dative | mystrō | mystrīs |
| accusative | mystrum | mystra |
| ablative | mystrō | mystrīs |
| vocative | mystrum | mystra |