出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2013/09/16 09:31 UTC 版)
| indicative | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | obdō | obdis | obdit | obdimus | obditis | obdunt |
| future | obdam | obdēs | obdet | obdēmus | obdētis | obdent | |
| imperfect | obdēbam | obdēbās | obdēbat | obdēbāmus | obdēbātis | obdēbant | |
| perfect | obdidī | obdidistī | obdidit | obdidimus | obdidistis | obdidērunt | |
| future perfect | obdiderō | obdideris | obdiderit | obdiderimus | obdideritis | obdiderint | |
| pluperfect | obdideram | obdiderās | obdiderat | obdiderāmus | obdiderātis | obdiderant | |
| passive | present | obdor | obderis | obditur | obdimur | obdiminī | obduntur |
| future | obdar | obdēris | obdētur | obdēmur | obdēminī | obdentur | |
| imperfect | obdēbar | obdēbāris | obdēbātur | obdēbāmur | obdēbāminī | obdēbantur | |
| perfect | Use obditus m, obdita f, obditum n followed by the present indicative of sum. | ||||||
| future perfect | Use obditus m, obdita f, obditum n followed by the future indicative of sum. | ||||||
| pluperfect | Use obditus m, obdita f, obditum n followed by the imperfect indicative of sum. | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | obdam | obdās | obdat | obdāmus | obdātis | obdant |
| imperfect | obderem | obderēs | obderet | obderēmus | obderētis | obderent | |
| perfect | obdiderim | obdiderīs | obdiderit | obdiderīmus | obdiderītis | obdiderint | |
| pluperfect | obdidissem | obdidissēs | obdidisset | obdidissēmus | obdidissētis | obdidissent | |
| passive | present | obdar | obdāris | obdātur | obdāmur | obdāminī | obdantur |
| imperfect | obderer | obderēris | obderētur | obderēmur | obderēminī | obderentur | |
| perfect | Use obditus m, obdita f, obditum n followed by the present subjunctive of sum. | ||||||
| pluperfect | Use obditus m, obdita f, obditum n followed by the imperfect subjunctive of sum. | ||||||
| imperatives | active | passive | |||||
| present (you) | future (you) | future (he/she) | present (you) | future (you) | future (he/she) | ||
| singular | obde | obditō | obditō | obdere | obditor | obditor | |
| plural | obdite | obditōte | obduntō | obdiminī | — | obduntor | |
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | obdere | obdidisse | obditūrus esse | obdī | obditus esse | obditum īrī | |
| participles | obdēns (obdentis) | — | obditūrus-ra, -rum | — | obditus-a, -um | obdendus-nda, -ndum | |