出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/07/22 22:45 UTC 版)
objūrgāns (genitive objūrgantis); third-declension one-termination participle
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | objūrgāns | objūrgantēs | objūrgantia | ||
| genitive | objūrgantis | objūrgantium | |||
| dative | objūrgantī | objūrgantibus | |||
| accusative | objūrgantem | objūrgāns | objūrgantēs objūrgantīs |
objūrgantia | |
| ablative | objūrgante objūrgantī |
objūrgantibus | |||
| vocative | objūrgāns | objūrgantēs | objūrgantia | ||