出典:Wiktionary
From Proto-Italic *okris, from Proto-Indo-European *h₂óḱris. Cognate with Ancient Greek ὄκρις (ókris), Old High German ecka, and Sanskrit अश्रि (áśri).
ocris m (genitive ocris); third declension
Third-declension noun (i-stem).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ocris | ocrēs |
| Genitive | ocris | ocrium |
| Dative | ocrī | ocribus |
| Accusative | ocrem | ocrēs ocrīs |
| Ablative | ocre | ocribus |
| Vocative | ocris | ocrēs |