出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/06/18 21:03 UTC 版)
From Ancient Greek ὀρφανός (orphanós, “without parents, fatherless”). Compare orbus.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | orphanus | orphana | orphanum | orphanī | orphanae | orphana | |
| genitive | orphanī | orphanae | orphanī | orphanōrum | orphanārum | orphanōrum | |
| dative | orphanō | orphanae | orphanō | orphanīs | |||
| accusative | orphanum | orphanam | orphanum | orphanōs | orphanās | orphana | |
| ablative | orphanō | orphanā | orphanō | orphanīs | |||
| vocative | orphane | orphana | orphanum | orphanī | orphanae | orphana | |
orphanus m (genitive orphanī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | orphanus | orphanī |
| genitive | orphanī | orphanōrum |
| dative | orphanō | orphanīs |
| accusative | orphanum | orphanōs |
| ablative | orphanō | orphanīs |
| vocative | orphane | orphanī |