出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek πολιτικός (politikós).
polīticus (feminine polītica, neuter polīticum, adverb polīticē); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | polīticus | polītica | polīticum | polīticī | polīticae | polītica | |
| Genitive | polīticī | polīticae | polīticī | polīticōrum | polīticārum | polīticōrum | |
| Dative | polīticō | polīticō | polīticīs | ||||
| Accusative | polīticum | polīticam | polīticum | polīticōs | polīticās | polītica | |
| Ablative | polīticō | polīticā | polīticō | polīticīs | |||
| Vocative | polītice | polītica | polīticum | polīticī | polīticae | polītica | |