出典:Wiktionary
From pugna (“a fight, battle”) + -cula (diminutive suffix).
pugnicula f (genitive pugniculae); first declension (Diminutive of pugna)
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pugnicula | pugniculae |
| Genitive | pugniculae | pugniculārum |
| Dative | pugniculae | pugniculīs |
| Accusative | pugniculam | pugniculās |
| Ablative | pugniculā | pugniculīs |
| Vocative | pugnicula | pugniculae |