出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/02 16:05 UTC 版)
reditus m (genitive reditūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | reditus | reditūs |
| genitive | reditūs | redituum |
| dative | redituī | reditibus |
| accusative | reditum | reditūs |
| ablative | reditū | reditibus |
| vocative | reditus | reditūs |