出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/02/05 15:25 UTC 版)
strepitus m (genitive strepitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | strepitus | strepitūs |
| genitive | strepitūs | strepituum |
| dative | strepituī | strepitibus |
| accusative | strepitum | strepitūs |
| ablative | strepitū | strepitibus |
| vocative | strepitus | strepitūs |
See the etymology of the corresponding lemma form.
strepitus (feminine strepita, neuter strepitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | strepitus | strepita | strepitum | strepitī | strepitae | strepita | |
| genitive | strepitī | strepitae | strepitī | strepitōrum | strepitārum | strepitōrum | |
| dative | strepitō | strepitae | strepitō | strepitīs | |||
| accusative | strepitum | strepitam | strepitum | strepitōs | strepitās | strepita | |
| ablative | strepitō | strepitā | strepitō | strepitīs | |||
| vocative | strepite | strepita | strepitum | strepitī | strepitae | strepita | |