出典:Wiktionary
subruō (present infinitive subruere, perfect active subruī, supine subrutum); third conjugation
| Conjugation of subruo (third conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | subruō | subruis | subruit | subruimus | subruitis | subruunt |
| imperfect | subruēbam | subruēbās | subruēbat | subruēbāmus | subruēbātis | subruēbant | |
| future | subruam | subruēs | subruet | subruēmus | subruētis | subruent | |
| perfect | subruī | subruistī | subruit | subruimus | subruistis | subruērunt, subruēre | |
| pluperfect | subrueram | subruerās | subruerat | subruerāmus | subruerātis | subruerant | |
| future perfect | subruerō | subrueris | subruerit | subruerimus | subrueritis | subruerint | |
| passive | present | subruor | subrueris, subruere | subruitur | subruimur | subruiminī | subruuntur |
| imperfect | subruēbar | subruēbāris, subruēbāre | subruēbātur | subruēbāmur | subruēbāminī | subruēbantur | |
| future | subruar | subruēris, subruēre | subruētur | subruēmur | subruēminī | subruentur | |
| perfect | subrutus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | subrutus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | subrutus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | subruam | subruās | subruat | subruāmus | subruātis | subruant |
| imperfect | subruerem | subruerēs | subrueret | subruerēmus | subruerētis | subruerent | |
| perfect | subruerim | subruerīs | subruerit | subruerimus | subrueritis | subruerint | |
| pluperfect | subruissem | subruissēs | subruisset | subruissēmus | subruissētis | subruissent | |
| passive | present | subruar | subruāris, subruāre | subruātur | subruāmur | subruāminī | subruantur |
| imperfect | subruerer | subruerēris, subruerēre | subruerētur | subruerēmur | subruerēminī | subruerentur | |
| perfect | subrutus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | subrutus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | subrue | — | — | subruite | — |
| future | — | subruitō | subruitō | — | subruitōte | subruuntō | |
| passive | present | — | subruere | — | — | subruiminī | — |
| future | — | subruitor | subruitor | — | — | subruuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | subruere | subruisse | subrutūrus esse | subruī | subrutus esse | subrutum īrī | |
| participles | subruēns | — | subrutūrus | — | subrutus | subruendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| subruere | subruendī | subruendō | subruendum | subrutum | subrutū | ||