出典:Wiktionary
surruō (present infinitive surruere, perfect active surruī, supine surrutum); third conjugation
| Conjugation of surruo (third conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | surruō | surruis | surruit | surruimus | surruitis | surruunt |
| imperfect | surruēbam | surruēbās | surruēbat | surruēbāmus | surruēbātis | surruēbant | |
| future | surruam | surruēs | surruet | surruēmus | surruētis | surruent | |
| perfect | surruī | surruistī | surruit | surruimus | surruistis | surruērunt, surruēre | |
| pluperfect | surrueram | surruerās | surruerat | surruerāmus | surruerātis | surruerant | |
| future perfect | surruerō | surrueris | surruerit | surruerimus | surrueritis | surruerint | |
| passive | present | surruor | surrueris, surruere | surruitur | surruimur | surruiminī | surruuntur |
| imperfect | surruēbar | surruēbāris, surruēbāre | surruēbātur | surruēbāmur | surruēbāminī | surruēbantur | |
| future | surruar | surruēris, surruēre | surruētur | surruēmur | surruēminī | surruentur | |
| perfect | surrutus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | surrutus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | surrutus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | surruam | surruās | surruat | surruāmus | surruātis | surruant |
| imperfect | surruerem | surruerēs | surrueret | surruerēmus | surruerētis | surruerent | |
| perfect | surruerim | surruerīs | surruerit | surruerīmus | surruerītis | surruerint | |
| pluperfect | surruissem | surruissēs | surruisset | surruissēmus | surruissētis | surruissent | |
| passive | present | surruar | surruāris, surruāre | surruātur | surruāmur | surruāminī | surruantur |
| imperfect | surruerer | surruerēris, surruerēre | surruerētur | surruerēmur | surruerēminī | surruerentur | |
| perfect | surrutus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | surrutus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | surrue | — | — | surruite | — |
| future | — | surruitō | surruitō | — | surruitōte | surruuntō | |
| passive | present | — | surruere | — | — | surruiminī | — |
| future | — | surruitor | surruitor | — | — | surruuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | surruere | surruisse | surrutūrus esse | surruī | surrutus esse | surrutum īrī | |
| participles | surruēns | — | surrutūrus | — | surrutus | surruendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| surruere | surruendī | surruendō | surruendum | surrutum | surrutū | ||