出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/05 02:04 UTC 版)
Perfect passive participle of suffiō (“to fumigate”).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | suffītus | suffīta | suffītum | suffītī | suffītae | suffīta | |
| genitive | suffītī | suffītae | suffītī | suffītōrum | suffītārum | suffītōrum | |
| dative | suffītō | suffītae | suffītō | suffītīs | |||
| accusative | suffītum | suffītam | suffītum | suffītōs | suffītās | suffīta | |
| ablative | suffītō | suffītā | suffītō | suffītīs | |||
| vocative | suffīte | suffīta | suffītum | suffītī | suffītae | suffīta | |
suffītus m (genitive suffītūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | suffītus | suffītūs |
| genitive | suffītūs | suffītuum |
| dative | suffītuī | suffītibus |
| accusative | suffītum | suffītūs |
| ablative | suffītū | suffītibus |
| vocative | suffītus | suffītūs |