出典:Wiktionary
From suppositus + -īcius.
suppositīcius (feminine suppositīcia, neuter suppositīcium); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | suppositīcius | suppositīcia | suppositīcium | suppositīciī | suppositīciae | suppositīcia | |
| Genitive | suppositīciī | suppositīciae | suppositīciī | suppositīciōrum | suppositīciārum | suppositīciōrum | |
| Dative | suppositīciō | suppositīciō | suppositīciīs | ||||
| Accusative | suppositīcium | suppositīciam | suppositīcium | suppositīciōs | suppositīciās | suppositīcia | |
| Ablative | suppositīciō | suppositīciā | suppositīciō | suppositīciīs | |||
| Vocative | suppositīcie | suppositīcia | suppositīcium | suppositīciī | suppositīciae | suppositīcia | |