出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/03 23:44 UTC 版)
From Proto-Indo-European *balb-, *balbal- (“tongue-tied”), of onomatopoeic origin. Cognate with Ancient Greek βαμβαίνω (bambaínō), βαμβαλύζω (bambalúzō, “to chatter with the teeth”), Russian болтать (boltatʹ, “to chatter, babble”), Lithuanian balbė́ti (“to talk, babble”), Sanskrit बल्बला (balbalā, “stammering”), Albanian belbët (“stammering”). See also bālō, blatiō, blaterō.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | balbus | balba | balbum | balbī | balbae | balba | |
| genitive | balbī | balbae | balbī | balbōrum | balbārum | balbōrum | |
| dative | balbō | balbae | balbō | balbīs | |||
| accusative | balbum | balbam | balbum | balbōs | balbās | balba | |
| ablative | balbō | balbā | balbō | balbīs | |||
| vocative | balbe | balba | balbum | balbī | balbae | balba | |