出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Ἡραία (Hēraía).
Hēraea f sg (genitive Hēraeae); first declension
First-declension noun, with locative.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Hēraea |
| Genitive | Hēraeae |
| Dative | Hēraeae |
| Accusative | Hēraeam |
| Ablative | Hēraeā |
| Vocative | Hēraea |
| Locative | Hēraeae |