出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/26 19:18 UTC 版)
From Proto-Italic *Louk-et-jos, from Proto-Indo-European *lewk-. Compare Oscan λωϝκτιηις (lōwktiēis).
Lūcetius m sg (genitive Lūcetiī or Lūcetī, feminine Lūcetia); second declension
Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Lūcetius |
| genitive | Lūcetiī Lūcetī |
| dative | Lūcetiō |
| accusative | Lūcetium |
| ablative | Lūcetiō |
| vocative | Lūcetī |
Found in older Latin (until the Augustan Age).