出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/05/16 16:35 UTC 版)
Inherited from 中期英語 oken (also eken), from 古期英語 ācen, ǣċen (“of oak”), from Proto-Germanic *aikīnaz, equivalent to oak + -en (adjectival suffix). Cognate with Dutch eiken (“oaken”), German eichen (“oaken”), Icelandic eikinn (“oaken”).
oaken (not comparable)