出典:Wiktionary
From Ancient Greek ποιητικός (poiētikós).
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | poēticus | poētica | poēticum | poēticī | poēticae | poētica | |
| Genitive | poēticī | poēticae | poēticī | poēticōrum | poēticārum | poēticōrum | |
| Dative | poēticō | poēticō | poēticīs | ||||
| Accusative | poēticum | poēticam | poēticum | poēticōs | poēticās | poētica | |
| Ablative | poēticō | poēticā | poēticō | poēticīs | |||
| Vocative | poētice | poētica | poēticum | poēticī | poēticae | poētica | |