出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/07/16 16:42 UTC 版)
From Proto-Germanic *rinkiz (“upright man”), from Proto-Germanic *rinkaz (“straight, upright”). Cognate with Old Saxon rink, Old Norse rekkr.
rinc m
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | rinc | rincas |
| accusative | rinc | rincas |
| genitive | rinces | rinca |
| dative | rince | rincum |