出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/11/28 04:27 UTC 版)
ambitus (plural ambituses or ambiti)
ambītus (feminine ambīta, neuter ambītum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ambītus | ambīta | ambītum | ambītī | ambītae | ambīta | |
| genitive | ambītī | ambītae | ambītī | ambītōrum | ambītārum | ambītōrum | |
| dative | ambītō | ambītae | ambītō | ambītīs | |||
| accusative | ambītum | ambītam | ambītum | ambītōs | ambītās | ambīta | |
| ablative | ambītō | ambītā | ambītō | ambītīs | |||
| vocative | ambīte | ambīta | ambītum | ambītī | ambītae | ambīta | |
ambitus m (genitive ambitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ambitus | ambitūs |
| genitive | ambitūs | ambituum |
| dative | ambituī | ambitibus |
| accusative | ambitum | ambitūs |
| ablative | ambitū | ambitibus |
| vocative | ambitus | ambitūs |
Perfect passive participle of ambiō.
ambitus (feminine ambita, neuter ambitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ambitus | ambita | ambitum | ambitī | ambitae | ambita | |
| genitive | ambitī | ambitae | ambitī | ambitōrum | ambitārum | ambitōrum | |
| dative | ambitō | ambitae | ambitō | ambitīs | |||
| accusative | ambitum | ambitam | ambitum | ambitōs | ambitās | ambita | |
| ablative | ambitō | ambitā | ambitō | ambitīs | |||
| vocative | ambite | ambita | ambitum | ambitī | ambitae | ambita | |