出典:Wiktionary
From Ancient Greek ἀνδρόγυνος (andrógunos, “hermaphrodite”), from ἀνδρός (andrós) (genitive of ἀνήρ (anḗr, “man”)) + γυνή (gunḗ, “woman”).
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | androgynus | androgynī |
| Genitive | androgynī | androgynōrum |
| Dative | androgynō | androgynīs |
| Accusative | androgynum | androgynōs |
| Ablative | androgynō | androgynīs |
| Vocative | androgyne | androgynī |
![]()