出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2024/06/05 16:55 UTC 版)
From ad- + prope (“near”) + -iō, or from *ad prope + -iō (“near”). Attested in the Vetus Itala.
appropiō (present infinitive appropiāre, perfect active appropiāvī, supine appropiātum); first conjugation (Late Latin)
| Conjugation of appropiō (first conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | appropiō | appropiās | appropiat | appropiāmus | appropiātis | appropiant |
| imperfect | appropiābam | appropiābās | appropiābat | appropiābāmus | appropiābātis | appropiābant | |
| future | appropiābō | appropiābis | appropiābit | appropiābimus | appropiābitis | appropiābunt | |
| perfect | appropiāvī | appropiāvistī | appropiāvit | appropiāvimus | appropiāvistis | appropiāvērunt, appropiāvēre |
|
| pluperfect | appropiāveram | appropiāverās | appropiāverat | appropiāverāmus | appropiāverātis | appropiāverant | |
| future perfect | appropiāverō | appropiāveris | appropiāverit | appropiāverimus | appropiāveritis | appropiāverint | |
| passive | present | appropior | appropiāris, appropiāre |
appropiātur | appropiāmur | appropiāminī | appropiantur |
| imperfect | appropiābar | appropiābāris, appropiābāre |
appropiābātur | appropiābāmur | appropiābāminī | appropiābantur | |
| future | appropiābor | appropiāberis, appropiābere |
appropiābitur | appropiābimur | appropiābiminī | appropiābuntur | |
| perfect | appropiātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | appropiātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | appropiātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | appropiem | appropiēs | appropiet | appropiēmus | appropiētis | appropient |
| imperfect | appropiārem | appropiārēs | appropiāret | appropiārēmus | appropiārētis | appropiārent | |
| perfect | appropiāverim | appropiāverīs | appropiāverit | appropiāverīmus | appropiāverītis | appropiāverint | |
| pluperfect | appropiāvissem | appropiāvissēs | appropiāvisset | appropiāvissēmus | appropiāvissētis | appropiāvissent | |
| passive | present | appropier | appropiēris, appropiēre |
appropiētur | appropiēmur | appropiēminī | appropientur |
| imperfect | appropiārer | appropiārēris, appropiārēre |
appropiārētur | appropiārēmur | appropiārēminī | appropiārentur | |
| perfect | appropiātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | appropiātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | appropiā | — | — | appropiāte | — |
| future | — | appropiātō | appropiātō | — | appropiātōte | appropiantō | |
| passive | present | — | appropiāre | — | — | appropiāminī | — |
| future | — | appropiātor | appropiātor | — | — | appropiantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | appropiāre | appropiāvisse | appropiātūrum esse | appropiārī | appropiātum esse | appropiātum īrī | |
| participles | appropiāns | — | appropiātūrus | — | appropiātus | appropiandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| appropiandī | appropiandō | appropiandum | appropiandō | appropiātum | appropiātū | ||