出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/06/14 09:24 UTC 版)
cancellārius m (genitive cancellāriī or cancellārī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | cancellārius | cancellāriī |
| genitive | cancellāriī cancellārī |
cancellāriōrum |
| dative | cancellāriō | cancellāriīs |
| accusative | cancellārium | cancellāriōs |
| ablative | cancellāriō | cancellāriīs |
| vocative | cancellārie | cancellāriī |
Found in older Latin (until the Augustan Age).
cancellārius (feminine cancellāria, neuter cancellārium); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | cancellārius | cancellāria | cancellārium | cancellāriī | cancellāriae | cancellāria | |
| genitive | cancellāriī | cancellāriae | cancellāriī | cancellāriōrum | cancellāriārum | cancellāriōrum | |
| dative | cancellāriō | cancellāriae | cancellāriō | cancellāriīs | |||
| accusative | cancellārium | cancellāriam | cancellārium | cancellāriōs | cancellāriās | cancellāria | |
| ablative | cancellāriō | cancellāriā | cancellāriō | cancellāriīs | |||
| vocative | cancellārie | cancellāria | cancellārium | cancellāriī | cancellāriae | cancellāria | |