出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/04/22 13:31 UTC 版)
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | candidātus | candidāta | candidātum | candidātī | candidātae | candidāta | |
| genitive | candidātī | candidātae | candidātī | candidātōrum | candidātārum | candidātōrum | |
| dative | candidātō | candidātae | candidātō | candidātīs | |||
| accusative | candidātum | candidātam | candidātum | candidātōs | candidātās | candidāta | |
| ablative | candidātō | candidātā | candidātō | candidātīs | |||
| vocative | candidāte | candidāta | candidātum | candidātī | candidātae | candidāta | |
candidātus m (genitive candidātī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | candidātus | candidātī |
| genitive | candidātī | candidātōrum |
| dative | candidātō | candidātīs |
| accusative | candidātum | candidātōs |
| ablative | candidātō | candidātīs |
| vocative | candidāte | candidātī |
candidātus m (genitive candidātūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | candidātus | candidātūs |
| genitive | candidātūs | candidātuum |
| dative | candidātuī | candidātibus |
| accusative | candidātum | candidātūs |
| ablative | candidātū | candidātibus |
| vocative | candidātus | candidātūs |