出典:Wiktionary
From catulus.
| Conjugation of catuliō (fourth conjugation, no supine stem, no perfect stem, active only) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | catuliō | catulīs | catulit | catulīmus | catulītis | catuliunt |
| imperfect | catuliēbam | catuliēbās | catuliēbat | catuliēbāmus | catuliēbātis | catuliēbant | |
| future | catuliam | catuliēs | catuliet | catuliēmus | catuliētis | catulient | |
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | catuliam | catuliās | catuliat | catuliāmus | catuliātis | catuliant |
| imperfect | catulīrem | catulīrēs | catulīret | catulīrēmus | catulīrētis | catulīrent | |
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | catulī | — | — | catulīte | — |
| future | — | catulītō | catulītō | — | catulītōte | catuliuntō | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | catulīre | — | — | — | — | — | |
| participles | catuliēns | — | — | — | — | — | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| catuliendī | catuliendō | catuliendum | catuliendō | — | — | ||