出典:Wiktionary
From Ancient Greek κέρκουρος (kérkouros)
cercūrus m (genitive cercūrī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cercūrus | cercūrī |
| Genitive | cercūrī | cercūrōrum |
| Dative | cercūrō | cercūrīs |
| Accusative | cercūrum | cercūrōs |
| Ablative | cercūrō | cercūrīs |
| Vocative | cercūre | cercūrī |