出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/07/08 16:15 UTC 版)
circen n (genitive circinis); third declension (rare)
Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | circen | circina |
| genitive | circinis | circinum |
| dative | circinī | circinibus |
| accusative | circen | circina |
| ablative | circine | circinibus |
| vocative | circen | circina |