出典:Wiktionary
cognitor m (genitive cognitōris); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cognitor | cognitōrēs |
| Genitive | cognitōris | cognitōrum |
| Dative | cognitōrī | cognitōribus |
| Accusative | cognitōrem | cognitōrēs |
| Ablative | cognitōre | cognitōribus |
| Vocative | cognitor | cognitōrēs |