出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/06/14 21:20 UTC 版)
collocūtor m (genitive collocūtōris, feminine collocūtrīx); third declension (Ecclesiastical Latin)
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | collocūtor | collocūtōrēs |
| genitive | collocūtōris | collocūtōrum |
| dative | collocūtōrī | collocūtōribus |
| accusative | collocūtōrem | collocūtōrēs |
| ablative | collocūtōre | collocūtōribus |
| vocative | collocūtor | collocūtōrēs |