出典:Wiktionary
concutiō (present infinitive concutere, perfect active concussī, supine concussum); third conjugation iō-variant
| Conjugation of concutio (third conjugation iō-variant) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | concutiō | concutis | concutit | concutimus | concutitis | concutiunt |
| imperfect | concutiēbam | concutiēbās | concutiēbat | concutiēbāmus | concutiēbātis | concutiēbant | |
| future | concutiam | concutiēs | concutiet | concutiēmus | concutiētis | concutient | |
| perfect | concussī | concussistī | concussit | concussimus | concussistis | concussērunt, concussēre | |
| pluperfect | concusseram | concusserās | concusserat | concusserāmus | concusserātis | concusserant | |
| future perfect | concusserō | concusseris | concusserit | concusserimus | concusseritis | concusserint | |
| passive | present | concutior | concuteris, concutere | concutitur | concutimur | concutiminī | concutiuntur |
| imperfect | concutiēbar | concutiēbāris, concutiēbāre | concutiēbātur | concutiēbāmur | concutiēbāminī | concutiēbantur | |
| future | concutiar | concutiēris, concutiēre | concutiētur | concutiēmur | concutiēminī | concutientur | |
| perfect | concussus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | concussus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | concussus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | concutiam | concutiās | concutiat | concutiāmus | concutiātis | concutiant |
| imperfect | concuterem | concuterēs | concuteret | concuterēmus | concuterētis | concuterent | |
| perfect | concusserim | concusserīs | concusserit | concusserimus | concusseritis | concusserint | |
| pluperfect | concussissem | concussissēs | concussisset | concussissēmus | concussissētis | concussissent | |
| passive | present | concutiar | concutiāris, concutiāre | concutiātur | concutiāmur | concutiāminī | concutiantur |
| imperfect | concuterer | concuterēris, concuterēre | concuterētur | concuterēmur | concuterēminī | concuterentur | |
| perfect | concussus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | concussus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | concute | — | — | concutite | — |
| future | — | concutitō | concutitō | — | concutitōte | concutiuntō | |
| passive | present | — | concutere | — | — | concutiminī | — |
| future | — | concutitor | concutitor | — | — | concutiuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | concutere | concussisse | concussūrus esse | concutī | concussus esse | concussum īrī | |
| participles | concutiēns | — | concussūrus | — | concussus | concutiendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| concutere | concutiendī | concutiendō | concutiendum | concussum | concussū | ||