出典:Wiktionary
convalitūrus (feminine convalitūra, neuter convalitūrum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | convalitūrus | convalitūra | convalitūrum | convalitūrī | convalitūrae | convalitūra | |
| Genitive | convalitūrī | convalitūrae | convalitūrī | convalitūrōrum | convalitūrārum | convalitūrōrum | |
| Dative | convalitūrō | convalitūrō | convalitūrīs | ||||
| Accusative | convalitūrum | convalitūram | convalitūrum | convalitūrōs | convalitūrās | convalitūra | |
| Ablative | convalitūrō | convalitūrā | convalitūrō | convalitūrīs | |||
| Vocative | convalitūre | convalitūra | convalitūrum | convalitūrī | convalitūrae | convalitūra | |