出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek δαιμονιακός (daimoniakós); compare daemonicus (from Ancient Greek δαιμονικός (daimonikós)).
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | daemoniacus | daemoniaca | daemoniacum | daemoniacī | daemoniacae | daemoniaca | |
| Genitive | daemoniacī | daemoniacae | daemoniacī | daemoniacōrum | daemoniacārum | daemoniacōrum | |
| Dative | daemoniacō | daemoniacō | daemoniacīs | ||||
| Accusative | daemoniacum | daemoniacam | daemoniacum | daemoniacōs | daemoniacās | daemoniaca | |
| Ablative | daemoniacō | daemoniacā | daemoniacō | daemoniacīs | |||
| Vocative | daemoniace | daemoniaca | daemoniacum | daemoniacī | daemoniacae | daemoniaca | |