Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

decanus

出典:『Wiktionary』 (2026/01/07 01:08 UTC )


語源

From decem (ten) +‎ nus.

発音

(Classical Latin) IPA: [dɛˈkaː.nʊs]

名詞

decānus m (genitive decānī); second declension (Late Latin)

  1. chief of ten people (in various contexts)
  2. dean

語形変化

Second-declension noun.

singular plural
nominative decānus decānī
genitive decānī decānōrum
dative decānō decānīs
accusative decānum decānōs
ablative decānō decānīs
vocative decāne decānī

派生した語

  • Italo-Dalmatian:
    • Italian: decano
    • Venetan: degàn
  • Rhaeto-Romance:
    • Friulian: dean
  • Gallo-Romance:
    • Catalan: degà
    • Occitan: degan
    • Old French: deien, deen (Anglo-Norman)
      • Norman: deyen
      • Middle French: doien
        • French: doyen
          • English: doyen
          • Portuguese: daião
          • Turkish: duayen
      • Middle English: deen
        • English: dean
      • Portuguese: deão
      • Spanish: deán
  • Ibero-Romance:
    • Spanish: degano
    • Asturian: (placename) Degaña
  • Borrowings:
    • Ancient Greek: δεκᾱνός (dekānós)
      • Byzantine Greek: δεκανός (dekanós)
    • Asturian: decanu
    • Dutch: decaan, (superseded) dekaan
      • Afrikaans: dekaan
      • Indonesian: dekan
      • Papiamentu: dekan
    • German: Dekan
      • Turkish: dekan
    • Hebrew: דִּיקָן (dikán)
    • Old Czech: děkan
      • Czech: děkan
      • Polish: dziekan
    • Old Irish: decán, decánach
      • Irish: deagánach
    • Portuguese: decano
    • Proto-West Germanic: *dekan (see there for further descendants)
    • Romanian: decan
    • Russian: дека́н (dekán)
    • Spanish: decano

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

decanusのページの著作権